Savaş zamanında Iğdırlılar olarak gomşuluk hugugundan İran tarafını tuttuk. Ama şimdi barış zamanı; her iki tarafı da gözeteceğiz.
Barış Alper, bu minval üzre sen orada ABD'ye bir gol at. Ama füze gibi bir şuttan ziyade, barışçıl bir plase golü, dostluk golü olsun. Yoksa akıllarına yine savaş gelir.
Savaş bitti ama ilişkilerin, rekabetin dostça devam etmesi lazım. Bu bağlamda biz Trump Dostinan ile Mesut Komşiyan'ı Meteor Çukuru üzerine kuracağımız ringe çıkaracağız. Ringin etrafına da açık hava stadyumu kuracağız. İkisini Japon usulü güreş ringine çıkarıp bellerine Iğdır pambığından kemer bağlayacağız. Ringden düşen, sünerek aşağı kadar inecek ve orada yarım metreden yumuşak bir düşüş yapacak. “Off anam, şuram!” dediğinde de aha lokum gibi Iğdır kayısımızı ağzının ortasına indireceğiz. Aha bunlar da bizim reklamımız olacak, anladın.
Lakin işin şakası bir yana, Hürmüz Boğazı'nın suyuna bakınca insanın aklına Aras'ın suyu geliyor. Su nasıl tek başına bir tarlayı değil, bütün ovayı besliyorsa; barış da tek bir ülkenin değil, bütün bölgenin kazancıdır.
İran'ın halısı, Amerika'nın teknolojisi, Türkiye'nin yolu, Körfez'in limanı... Bunların hepsi aynı sofranın farklı tabaklarıdır. Sofrada kaşık sesi olsun, top sesleri değil.
Iğdır pamuğu da bunu söyler. Pamuk ipliği tek başına bir işe yaramaz; yan yana gelip dokununca kumaş olur. Devletler de böyledir. Birbirlerini koparmaya çalışırlarsa elde kalan sadece dağınık liflerdir. Dokunmayı başarırlarsa hem kendilerine gömlek çıkar hem de dünyaya.
Kayısıya gelince... Iğdır kayısısı dalında olgunlaşırken ağaca kızmaz, güneşe küsmez, rüzgâra savaş açmaz. Hepsinden nasibini alır, sonunda tatlanır. Milletler de biraz kayısıdan ders alsa fena mı olur?
Şimdi soralım: Bu barış, mevsimlik bir bahar yağmuru mudur, yoksa kök salacak bir iklim değişikliği mi? Asıl mesele budur. Çünkü savaşın bitmesi haber olur; barışın sürmesi ise medeniyet olur.
Bizim de çorbada tuzumuz bu kadar olsun. Tuz fazla olursa çorba içilmez, eksik olursa tadı çıkmaz. Dünya kazanı kaynarken, Iğdır'dan attığımız bir tutam tuz belki lezzete vesile olur.
