Davul Zurna Ney Def İle Sakın -Caz ı TRUMPet Gerekir mi Hürmüze-
Hürmüz Boğazı yüzyıllardır su taşımıyor yalnız; korku, servet, imparatorluk hevesi ve insanlığın bitmeyen ihtirasını da taşıyor.Kıyılarında eski dünyanın sesi hâlâ duyulur:Davul…
Def…
Zurna…
Ney…Bunlar çölde doğmuş seslerdir.
Toprağın, kervanın, acının ve düğünün sesleri…Hiçbiri okyanus ötesinden gelmedi.Sonra ufukta bir ses belirir.Parlak, metalik, yüksek…Trumpet.Önce müzik sanırsın.
Sonra anlarsın ki bazı trumpetler nota değil, rota taşır.
Arkasından filolar gelir.
Haritalar açılır.
Demokrasi ambalajlı hesap makineleri çalışmaya başlar.Birileri yine bölgeyi şenlendirmeye(!) gelmiştir.Oysa Hürmüz’ün sorunu müziksizlik değildir.
Fazla gürültüdür.Her büyük güç kendini orkestranın şefi sanır.
Masanın başına oturur oturmaz ilk işi yerel sesleri kısmak olur.Ney fazla hüzünlü bulunur.
Def fazla yerli.
Davul fazla bağımsız.
Zurna ise fazla asi…Sonra onların yerine tek bir ritim dayatılır:Piyasa ritmi.
Silah ritmi.
Petrol ritmi.Ve adına “istikrar” denir.Halbuki dışarıdan gelen her sert trumpet sesi, boğazın suyunda yeni bir gerilim dalgası üretir. Çünkü bazı devletler barışı, kendi askerinin gölgesi kadar sever.Bir limana savaş gemisi yanaştığında önce martılar susar.
Sonra balıkçılar.
En son insanlar.Gerçek barışın ilginç bir huyu vardır:
Üs istemez.
Filo istemez.
Petrol hesabı yapmaz.Belki Hürmüz’e gereken şey yeni bir müdahale değil; müdahalesizliktir.Bir gece düşün:Amerikan destroyerleri ufukta yok.
Tatbikat manşetleri susmuş.
Petrol ekranları çılgınca yanıp sönmüyor.Sadece kıyıda yaşlı bir neyzen var.Bir çocuk defe ritim tutuyor.
Bir kadın zurnaya uzun hava üflüyor.
Davul ise ilk kez savaş için değil, halay için çalıyor.Ve uzaktan bir trumpet sesi yükseliyor.Ama bu kez emir vermiyor.
Caz eşliğinde dostluk valisi yapıyor.İşte o zaman belki dünya şunu anlayacak:Bazı boğazlara donanma kılıcı değil,
balık kılçığı yaraşır.Ve Hürmüz’den geçen en değerli şey petrol değil;
birbirini boğmadan yaşayabilen insanların umududur, sesidir.“Vaaay bana bir eğlenceee…
Adı Barış olsun.”...DENİZ PARILTI
Hürmüz Boğazı yüzyıllardır su taşımıyor yalnız; korku, servet, imparatorluk hevesi ve insanlığın bitmeyen ihtirasını da taşıyor.Kıyılarında eski dünyanın sesi hâlâ duyulur:Davul…
Def…
Zurna…
Ney…Bunlar çölde doğmuş seslerdir.
Toprağın, kervanın, acının ve düğünün sesleri…Hiçbiri okyanus ötesinden gelmedi.Sonra ufukta bir ses belirir.Parlak, metalik, yüksek…Trumpet.Önce müzik sanırsın.
Sonra anlarsın ki bazı trumpetler nota değil, rota taşır.
Arkasından filolar gelir.
Haritalar açılır.
Demokrasi ambalajlı hesap makineleri çalışmaya başlar.Birileri yine bölgeyi şenlendirmeye(!) gelmiştir.Oysa Hürmüz’ün sorunu müziksizlik değildir.
Fazla gürültüdür.Her büyük güç kendini orkestranın şefi sanır.
Masanın başına oturur oturmaz ilk işi yerel sesleri kısmak olur.Ney fazla hüzünlü bulunur.
Def fazla yerli.
Davul fazla bağımsız.
Zurna ise fazla asi…Sonra onların yerine tek bir ritim dayatılır:Piyasa ritmi.
Silah ritmi.
Petrol ritmi.Ve adına “istikrar” denir.Halbuki dışarıdan gelen her sert trumpet sesi, boğazın suyunda yeni bir gerilim dalgası üretir. Çünkü bazı devletler barışı, kendi askerinin gölgesi kadar sever.Bir limana savaş gemisi yanaştığında önce martılar susar.
Sonra balıkçılar.
En son insanlar.Gerçek barışın ilginç bir huyu vardır:
Üs istemez.
Filo istemez.
Petrol hesabı yapmaz.Belki Hürmüz’e gereken şey yeni bir müdahale değil; müdahalesizliktir.Bir gece düşün:Amerikan destroyerleri ufukta yok.
Tatbikat manşetleri susmuş.
Petrol ekranları çılgınca yanıp sönmüyor.Sadece kıyıda yaşlı bir neyzen var.Bir çocuk defe ritim tutuyor.
Bir kadın zurnaya uzun hava üflüyor.
Davul ise ilk kez savaş için değil, halay için çalıyor.Ve uzaktan bir trumpet sesi yükseliyor.Ama bu kez emir vermiyor.
Caz eşliğinde dostluk valisi yapıyor.İşte o zaman belki dünya şunu anlayacak:Bazı boğazlara donanma kılıcı değil,
balık kılçığı yaraşır.Ve Hürmüz’den geçen en değerli şey petrol değil;
birbirini boğmadan yaşayabilen insanların umududur, sesidir.“Vaaay bana bir eğlenceee…
Adı Barış olsun.”...DENİZ PARILTI
